|
Morbi non eloquentia, sed remediis curantur
Fletum virtus saepe resorbet
Non ergo felicem faciunt divitiae
Perraro haec alea fallit
Cuius periculum, eius commodum
Tempora labuntur tacitisque senescimus annis // et fugiunt freno non remorante dies
Facientes et consentientes pari poena plectuntur
Ad nauseam
Nam ita nobis placet
Errat et in nulla sede moratur amor
Opus opificem probat
Namque aliena petens perdit sua lusor et aurum // dum cupit amisso flens abit aere domum
Correctio fraterna
Usque ad nostram memoriam
Homo diluvii testis
Toto corpore et omnibus ungulis
Sine amicis vita tristis esset
Quae rimosa bene deponuntur in aure
Macte!
An nescis longas regibus esse manus?
|
Menu
Homo natus de muliere brevi vivens tempore impletur multis miseriis
Num custos fratris mei sum ego?
Dari donum quod potuit, auferri potest
Homo homini lupus, femina feminae lupior, sacerdos sacerdoti lupissimus
Beati, qui non viderunt et crediderunt
Bonum est, quod secundum naturam est
f.l. = |falsa lectio
Nox atra cava circumvolat umbra
Id viri est officium; fletus muliebri ingenio additus
Te, libertatem, laudamus
Beneficium deliberandi
Multis multa
Terminus ante quem
Saepe calamitatis solatium est nosse sortem suam
Sequitur superbos ultor a tergo Deus
Addito salis grano
Factum notorium
Saepe summa ingenia in occulto latent
Altera pars
Homo sapiens
|